Wat een mooi en lief babietje heb ik net gezien. Gisteravond geboren. Heerlijk om te zien. Nog helemaal in elkaar en moeders helemaal uit elkaar... en wat is ze blij ! En terecht, een gezonde dochter na 2 zoons !!
En terwijl de hele wereld druk bezig is met het oude jaar uit te luiden, ligt zij heerlijk te slapen.
T was lekker druk, iedereen wil nog ff gauw in het oude jaar de dame zien.
OP dit moment schieten de buren de melkbussen met carbid de lucht in. Al zijn ze wel slim want er hangt een net overheen. Onze honden worden helemaal leip van al die herrie en de ene hond is ook nog eens loops dus die reu is al getergd tot op het bot want , hij mag er NIET op omdat ze nog te jong is ! Dus die reu hebben we ondertussen gedrogeerd. Zodat ie niet helemaal op de wereld is op dit moment. Vanavond wordt het nog wat.. Dat moeten die 2 ieder in hun eigen hok. Met pillen natuurlijk want anders zijn ze niet te houden. Ik heb net ook van Oust zo'n luchtverfrissertje gekocht. Dan is die loopsige lucht straks misschien wat minder in de gang. Ik vind niks zo vervelend dat als je ergens binnenkomt en het ruikt naar hond. Bah.
Ik ga zo een langedijkerkoolschotel maken. Moest vanmorgen nog naar de winkel om de ingredienten te halen want ik hoorde het pas gisteravond laat. Dus, weer de drukte in.
Dochter is haar kamer aan het opknappen want zij gaat vannacht uit met haar vriendinnen. Omdat die gelegenheid zo dichtbij ons is, blijven die meiden hier mooi slapen. Makkelijk, en vanmiddag rond 4 uur moeten ze alles bij ons brengen omdat wij vanavond op tijd naar de familie gaan. Iedereen komt dus dat wordt vast heel gezellig. We eten ook met elkaar samen en dan gewoon uitzitten. Dan vuurwerk en dan gaan wij naar huis. Kan dochterlief uit en wij op tijd naar bed. Tenminste, als uit de tent niet teveel herrie komt. We zien wel.
Kreeg net ook een mail van de andere kant vd wereld. Zij hebben gezinsuitbreiding van een pup !! Zijn ze ook blij mee. Kortom, een bewogen dagje, vol nieuw leven !!
maandag 31 december 2007
zondag 30 december 2007
2e woning
Ben in het bezit van een 2e woning. Deze staat naast ons huis. Wij konden deze vorig jaar kopen. En wat doe je dan als het naast je eigen huis is ? Dan probeer je dat voor elkaar te krijgen natuurlijk. Dat is "verrijking"van je eigen terrein. En, "buurmans grond is altijd maar 1 keer te koop " . Allemaal waar natuurlijk. Maar, je staat er op dat moment niet bij stil hoeveel werk erbij komt kijken.
Je wilt hem zoveel mogelijk verhuren want je hebt er een hypotheek voor op moeten nemen. En aangezien wij doodnormale 2verdieners zijn , die, eerlijk gezegd, dit maar net aan kunnen betalen... MOET het natuurlijk wel zoveel mogelijk verhuurd worden. Dus dat betekend, veel adverteren. In bijv tijdschriften, kranten, op internet enzovoort. Het lijkt zo makkelijk maar ja je moet er naast je werk, veel tijd in steken. En, nu hebben we vanaf de herfstvakantie niet geadverteerd en ... geen aanvragen. Alhoewel, wel heel erg veel voor Oud en Nieuw maar die hebben we lekker volgeboekt. En veel van mensen die een woning zoeken voor langere tijd. Maar dat doen wij niet, is onze afspraak. Want , denken wij, je kunt meer verdienen aan mensen die voor hun lol ons huisje huren ,dan aan mensen die het uit noodzaak moeten of willen huren.
En dan maar afwachten wat voor soort mensen je krijgt. Dat is wel spannend. Ik wil er altijd bij zijn als ze aankomen. Even kennismaken met elkaar, zodat wij weten wat voor vlees we in de kuip hebben.
Roken mag bijv beslist niet maar wat doe je dan als je binnenkomt en er wordt wel gerookt ? Heb je dan het lef om er wat van te zeggen ? Nou dat valt niet mee. Maar het moet wel want anders hebben de mensen erna ,er last van. Maar wat nu als er dan gezegd wordt dat er minder gerookt zal worden en later blijkt dat het niet zo is ?
Of wat, als er mensen komen die nog moeten betalen en ze wachten ermee ? Dan moet je als verhuurder tóch naar die mensen toe om te bedelen om geld. Getver wat heb ik daar een hekel aan. Dus, nu heb ik besloten dat gewoon iedereen van te voren moet betalen. Hoe kort ze van te voren ook boeken. Eigenlijk houdt het in , dat ik brutaler moet worden dus. OPkomen voor mijn eigenrechten.
Maar waar ik het meeste van baal is dat ik het huisje vol MOET hebben van mezelf. Omdat ik anders teveel geld inlever. Eerlijk gezegd mogen we het eerste jaar niet klagen.
Alhoewel, op een gegeven moment komen we thuis en scheur ik de rekening van de gasleverancier open. HOe zuur is het als je dan een aanvullende rekening voor de gasleverantie krijgt van 1000 euro ? Weg al je winst van het afgelopen jaar. Vervlógen is het. Weg, foetsie !!!
Manlief zegt dat het voor het eerste jaar hardstikke goed is gelopen. Maar ik ben natuuuurlijk weer niet tevreden.
Misschien moet ik ook dat eens loslaten ?
Je wilt hem zoveel mogelijk verhuren want je hebt er een hypotheek voor op moeten nemen. En aangezien wij doodnormale 2verdieners zijn , die, eerlijk gezegd, dit maar net aan kunnen betalen... MOET het natuurlijk wel zoveel mogelijk verhuurd worden. Dus dat betekend, veel adverteren. In bijv tijdschriften, kranten, op internet enzovoort. Het lijkt zo makkelijk maar ja je moet er naast je werk, veel tijd in steken. En, nu hebben we vanaf de herfstvakantie niet geadverteerd en ... geen aanvragen. Alhoewel, wel heel erg veel voor Oud en Nieuw maar die hebben we lekker volgeboekt. En veel van mensen die een woning zoeken voor langere tijd. Maar dat doen wij niet, is onze afspraak. Want , denken wij, je kunt meer verdienen aan mensen die voor hun lol ons huisje huren ,dan aan mensen die het uit noodzaak moeten of willen huren.
En dan maar afwachten wat voor soort mensen je krijgt. Dat is wel spannend. Ik wil er altijd bij zijn als ze aankomen. Even kennismaken met elkaar, zodat wij weten wat voor vlees we in de kuip hebben.
Roken mag bijv beslist niet maar wat doe je dan als je binnenkomt en er wordt wel gerookt ? Heb je dan het lef om er wat van te zeggen ? Nou dat valt niet mee. Maar het moet wel want anders hebben de mensen erna ,er last van. Maar wat nu als er dan gezegd wordt dat er minder gerookt zal worden en later blijkt dat het niet zo is ?
Of wat, als er mensen komen die nog moeten betalen en ze wachten ermee ? Dan moet je als verhuurder tóch naar die mensen toe om te bedelen om geld. Getver wat heb ik daar een hekel aan. Dus, nu heb ik besloten dat gewoon iedereen van te voren moet betalen. Hoe kort ze van te voren ook boeken. Eigenlijk houdt het in , dat ik brutaler moet worden dus. OPkomen voor mijn eigenrechten.
Maar waar ik het meeste van baal is dat ik het huisje vol MOET hebben van mezelf. Omdat ik anders teveel geld inlever. Eerlijk gezegd mogen we het eerste jaar niet klagen.
Alhoewel, op een gegeven moment komen we thuis en scheur ik de rekening van de gasleverancier open. HOe zuur is het als je dan een aanvullende rekening voor de gasleverantie krijgt van 1000 euro ? Weg al je winst van het afgelopen jaar. Vervlógen is het. Weg, foetsie !!!
Manlief zegt dat het voor het eerste jaar hardstikke goed is gelopen. Maar ik ben natuuuurlijk weer niet tevreden.
Misschien moet ik ook dat eens loslaten ?
Loslaten die leuke feestdagen ..
Nou leuk, ik zal toch blij zijn dat ik weer lekker in het gewone ritme kom. Ik heb altijd moeite om uit mijn ritme te zijn maar als ik te lang in het ritme zit, dan loop ik weer te balen dat alles zo "gewoon" is. Het lijkt bij mij nooit helemaal goed te zijn. Altijd heb ik wel iets te mekkeren en als ik ergens last van heb dan is het wel van zgn mekkerende mensen. Mensen die altijd zeuren en klagen.
Komt er niemand langs dan baal ik en als er teveel mensen langskomen dan kom ik weer niet aan mezelf toe. Zit ik op mijn werk dan wil ik wel ff niksen, of een goed boek lezen. Maar als ik dan vrij heb dan .... loop ik eerst een tijdje met mijn ziel onder mijn arm.
Het ligt of aan de leeftijd of toch gewoon aan mijzelf. Ik denk het laatste. Want , als ik zoals gisteravond bijvoorbeeld, helemaal volledig onrustig op de bank zit. Mij van alles aantrek wat ik hoor en zie op tv, zelfs of juist fantasie films, dan vraag ik mij de hele tijd af waar het nu aan ligt.
heb ik iets verkeerd gegeten dat ik mij onrustig voel ? Ben ik allergisch voor ... en dan noem ik in gedachten alles op wat de oorzaak zou kunnen zijn: koffie, rode wijn, krenten, prei. Of een combinatie van dingen. OF , komt het doordat ik mij die ochtend vreselijk kwaad heb gemaakt en dan ook nog onterecht. Ik wist dat ik hartkloppingen zou krijgen en ja, daar kwamen ze. Het leek net of ik erom had gevraagd ( wat natuurlijk ook zo is).
Vanmorgen besefte ik ten eerste dat ik mij veel te veel voor van alles in de wereld en vooral voor mijn naaste, te verantwoordelijk voel. Dat ik alles voor iedereen wil dragen en regelen.
Dat ik mij super schuldig voel over het feit dan onze leidinggevende nu ziek thuis zit. Ik ook altijd met mijn grote bek. Maar dat kan ook weer niet komen door dat ene misstapje van mij en mijn collega's. Nee, daar wat meer aan de hand en al langer maar hoe komt het dan dat het mij niet loslaat ?
Over loslaten gesproken... ook zo moeilijk. Mijn dochter wil met oude jaar uit.. NIemand heeft een tijd mee. En natuurlijk geloof ik dat niet maar ik wil het ook niet gaan navragen bij die andere ouders. Want toen wij hier kwamen wonen werd ze al zo gepest en mevrouw heeft zich daar heel goed uitgevochten maar als ik dan rond zou gaan bellen. En het is hier gelukkig dichtbij dus heb ik gezegd dat ze daarna dan hier komt slapen met die meiden.
En mijn jochie, die woont nog bij zijn pa. En verwijt het mij nu dat ik helemaal hier woon. Wat ik wel snap maar ik kón daar gewoon niet blijven wonen. IN dat dorp. Met die vader vlakbij en dan ook nog mijn toenmalige beste vriendin daar. Die kocht daar ook ineens een huis nadat ze vlak na mij , gescheiden was. Lieve jongen, ik kon dat gewoon niet. En tot op de laatste dag dacht ik werkelijk dat je mee zou gaan. Maar je ging niet, was bang om uit je vaste wereldje te vertrekken. Bang dat je hier niet geaccepteerd zou worden ivm je accent.
En nu , na een paar jaar, kom je met de verwijten. "ik kom niet naar je toe, jij gaat zelf zo ver weg wonen ". Ja, wat moet je dan ? Loslaten , ookal omdat ie bijna 18 is. En ik weet dat ie van me houdt, al mag ie mij graag treiteren met het feit dat zij, mijn niet meer vriendin die met zijn vader is, meer in zijn buurt is dan ik.
Van bijna alles, doet dat mij nog het meeste pijn. Dat je jaaaaren lang, een vriendin hebt met wie je alles maar dan ook werkelijk alles deelt. Alles aan elkaar toevertrouwt, dat die je uiteindelijk zo je vertrouwen beschaamd. Enig idee hoe gemeen dat is ? Want, je wordt zo allemachtig in je eigen vertrouwen aangetast.. Wie kan je nu nog vertrouwen ? Wie kan je nu nog vertrouwen ? Als zij je al zo verraad..
Maar er bestaan meer mensen op deze aardkloot en toen ik jullie laatst zo samen zag voor het eerst, en zag hoe jullie alle2 met die sjacherijnige bekken naast elkaar stonden.. toen vond ik dat julile prima bij elkaar passen. Alle 2 ontevreden mensen, die het niet gezellig kunnen maken voor anderen. Jullie hebben het al lang doorgehad. Maar de mensen om jullie heen niet.
Hoe stom kun je zijn. ?
Loslaten maar weer.
Waarom is loslaten toch zo moeilijk. En ik heb het het ene moment er niet moeilijk mee maar deze tijd van het jaar zeker wel.
Nee, zoals ik me de laatste tijd voel, heeft niks met eten of allergie of intolerantie te maken . Dit heeft te maken met loslaten !
Lekker zo'n blog !
Dat ik van mij af moet gaan schrijven wist ik al, alleen de manier waarop wist ik nog niet.
Eens zien of dit bevalt.
Komt er niemand langs dan baal ik en als er teveel mensen langskomen dan kom ik weer niet aan mezelf toe. Zit ik op mijn werk dan wil ik wel ff niksen, of een goed boek lezen. Maar als ik dan vrij heb dan .... loop ik eerst een tijdje met mijn ziel onder mijn arm.
Het ligt of aan de leeftijd of toch gewoon aan mijzelf. Ik denk het laatste. Want , als ik zoals gisteravond bijvoorbeeld, helemaal volledig onrustig op de bank zit. Mij van alles aantrek wat ik hoor en zie op tv, zelfs of juist fantasie films, dan vraag ik mij de hele tijd af waar het nu aan ligt.
heb ik iets verkeerd gegeten dat ik mij onrustig voel ? Ben ik allergisch voor ... en dan noem ik in gedachten alles op wat de oorzaak zou kunnen zijn: koffie, rode wijn, krenten, prei. Of een combinatie van dingen. OF , komt het doordat ik mij die ochtend vreselijk kwaad heb gemaakt en dan ook nog onterecht. Ik wist dat ik hartkloppingen zou krijgen en ja, daar kwamen ze. Het leek net of ik erom had gevraagd ( wat natuurlijk ook zo is).
Vanmorgen besefte ik ten eerste dat ik mij veel te veel voor van alles in de wereld en vooral voor mijn naaste, te verantwoordelijk voel. Dat ik alles voor iedereen wil dragen en regelen.
Dat ik mij super schuldig voel over het feit dan onze leidinggevende nu ziek thuis zit. Ik ook altijd met mijn grote bek. Maar dat kan ook weer niet komen door dat ene misstapje van mij en mijn collega's. Nee, daar wat meer aan de hand en al langer maar hoe komt het dan dat het mij niet loslaat ?
Over loslaten gesproken... ook zo moeilijk. Mijn dochter wil met oude jaar uit.. NIemand heeft een tijd mee. En natuurlijk geloof ik dat niet maar ik wil het ook niet gaan navragen bij die andere ouders. Want toen wij hier kwamen wonen werd ze al zo gepest en mevrouw heeft zich daar heel goed uitgevochten maar als ik dan rond zou gaan bellen. En het is hier gelukkig dichtbij dus heb ik gezegd dat ze daarna dan hier komt slapen met die meiden.
En mijn jochie, die woont nog bij zijn pa. En verwijt het mij nu dat ik helemaal hier woon. Wat ik wel snap maar ik kón daar gewoon niet blijven wonen. IN dat dorp. Met die vader vlakbij en dan ook nog mijn toenmalige beste vriendin daar. Die kocht daar ook ineens een huis nadat ze vlak na mij , gescheiden was. Lieve jongen, ik kon dat gewoon niet. En tot op de laatste dag dacht ik werkelijk dat je mee zou gaan. Maar je ging niet, was bang om uit je vaste wereldje te vertrekken. Bang dat je hier niet geaccepteerd zou worden ivm je accent.
En nu , na een paar jaar, kom je met de verwijten. "ik kom niet naar je toe, jij gaat zelf zo ver weg wonen ". Ja, wat moet je dan ? Loslaten , ookal omdat ie bijna 18 is. En ik weet dat ie van me houdt, al mag ie mij graag treiteren met het feit dat zij, mijn niet meer vriendin die met zijn vader is, meer in zijn buurt is dan ik.
Van bijna alles, doet dat mij nog het meeste pijn. Dat je jaaaaren lang, een vriendin hebt met wie je alles maar dan ook werkelijk alles deelt. Alles aan elkaar toevertrouwt, dat die je uiteindelijk zo je vertrouwen beschaamd. Enig idee hoe gemeen dat is ? Want, je wordt zo allemachtig in je eigen vertrouwen aangetast.. Wie kan je nu nog vertrouwen ? Wie kan je nu nog vertrouwen ? Als zij je al zo verraad..
Maar er bestaan meer mensen op deze aardkloot en toen ik jullie laatst zo samen zag voor het eerst, en zag hoe jullie alle2 met die sjacherijnige bekken naast elkaar stonden.. toen vond ik dat julile prima bij elkaar passen. Alle 2 ontevreden mensen, die het niet gezellig kunnen maken voor anderen. Jullie hebben het al lang doorgehad. Maar de mensen om jullie heen niet.
Hoe stom kun je zijn. ?
Loslaten maar weer.
Waarom is loslaten toch zo moeilijk. En ik heb het het ene moment er niet moeilijk mee maar deze tijd van het jaar zeker wel.
Nee, zoals ik me de laatste tijd voel, heeft niks met eten of allergie of intolerantie te maken . Dit heeft te maken met loslaten !
Lekker zo'n blog !
Dat ik van mij af moet gaan schrijven wist ik al, alleen de manier waarop wist ik nog niet.
Eens zien of dit bevalt.
Abonneren op:
Posts (Atom)